Çarşamba , Kasım 14 2018
Ana Sayfa / 7/N SINIFININ YAZILARI / YARAMAZ YAĞMUR / YASİR YİĞİT GÜLBAHAR

YARAMAZ YAĞMUR / YASİR YİĞİT GÜLBAHAR

Sabah havaya baktığımda benim için durum pek kötü görünüyordu. Ağır olan çantamı sırtıma taktım, kapıdan çıkıp merdivenlerden aşağıya inmeye başladım. Fakat bir dakika, üzerimde yağmurluk vardı. Ama, sadece yağmurluk yeteceğe benzemiyordu. Bana bir şemsiye lazımdı. 

Merdivenlerden şemsiye almak için yukarı, evimin kapısının önüne geldim ve çantamın içindeki anahtarı bulmak için çantayı yoklamaya başladım. Uzun süren bir aramadan sonra anahtarın çantada olmadığını ve eve zili çalarak girmek zorunda kalacağımı öğrendim.

Anneciğim yatakta hasta bir şekilde uzanıyordu ve bu sebepten ötürü zile basarak annemin rahatını bozmak istemiyordum; ama mecburdum. Kapının zilini çaldım ve annemin kapıyı açmasını beklemeye başladım, kısa bir süre sonra annem kapıyı açtı ve ardında kimin olduğuna bile bakmadan yatağına geri döndü.

İçeri girip sarı renkteki şemsiyemi aldım ve tekrar aşağıya indim. Şiddetli yağmurda yola koyuldum. Yolun yarısına kadar şemsiye beni gayet iyi koruyordu; fakat bir süre sonra zaten şiddetli yağan yağmurun üstüne bir de rüzgar eklendi. Rüzgar güçlü olmasa da elimdeki şemsiyeyi uçurmaya yetti. Şemsiye gözümün önünden uzaklaşırken öylece baktım. Yapacak pek bir şey yoktu, yoluma şemsiye olmadan devam edecektim .

Okula zor da olsa gittikten sonra dersleri sırılsıklam bir şekilde dinledim. Hasta olacaktım. Okul çıkışına kadar üstümdekiler kurudu. Anneme şemsiyenin hesabını nasıl vereceğimi düşünürken en azından kıyafetlerimin hesabını vermeyeceğimden ötürü az da olsa mutlu olmuştum.

Okul çıkışında hava gayet iyi gözüküyordu. Eve gitmek için yola koyuldum, yolun yarısında bir gök gürültüsü duydum ve kafamı havaya kaldırdım, yüzüme şarıl şarıl yağmur damlaları düşmeye başladı. Daha yolun yarısındaydım ve şemsiye yetmezmiş gibi bir de kıyafetler işin içine girdi. Yolda titreye titreye evime doğru hızlı adımlarla yürüdüm. Kapının önüne geldiğimde, evden çıkarken aldığım anahtarımı çantamdan çıkarıp kapı kilidine taktım ve kapıyı açtım. Annem uyuyordu, hiç ses etmeden odama doğru gittim. Odamda üstümü değiştirdikten sonra ıslak kıyafetlerimi çamaşır odasındaki çamaşır teline astım ve yatağıma uzanıp uyudum.

Hakkında Buca Ortaokulu Türkçe Zümresi

Buca Ortaokulu Türkçe Zümresi
Buca Ortaokulu Türkçe Zümresi'nin ortaklaşa çalışmalarıdır.

Bu habere de bakabilirsiniz.

MUSTAFA KEMAL’İ DÜŞÜNÜYORUM / ŞÜKRAN GÜLERYÜZ

Mustafa Kemal'i düşünüyorum;

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir